Алтын Астық

В публикациях утверждается, что речь идет не о самом депозите, а о процентах, которые банк начисляет вкладчику.
Это не соответствует процедуре.
Как было сказано в Министерстве национальной экономики Республики Казахстан, вознаграждения, известные физические лица по их вкладам (депозитам) в банках, не постепенно облагают индивидуальным подоходным налогом.
Более того, вопрос об отмене действующих норм и введении пошлин по вознаграждениям по депозитам Правительству Республики Казахстан не отвечает.
Таким образом, положение о том, что в Казахстане предложено ввести 5% налог на проценты по банковским вкладам, не имеет оснований.
присылайте сообщения без указания автора инициативы, официального документа, даты или места, где предполагалось, что было сделано такое предложение. Это характерный признак манипулятивного сообщения.
‼️Центр по дезинформации в Бразилии собирает гражданами информацию о налогах, выплатах и ​​других важных изменениях в социальных сетях из официальных источников и перепроверяет сообщения, распространяемые в социальных сетях. https://t.me/JAQortcomkz/269

Жарияланымда әңгіме депозиттің негізгі сомасы емес, банк есептейтін пайыздар туралы болып отырғаны айтылады.
Бұл хабарлама – шындыққа сәйкес келмейді.
Қазақстан Республикасының Ұлттық экономика министрлігінің мәліметінше, жеке тұлғаларға банктердегі салымдары (депозиттері) бойынша төленетін сыйақыларға жеке табыс салығы салынбайды.
Оның үстіне, бұл норманың күшін жою және салымдар бойынша сыйақыларға салық енгізу мәселесін Қазақстан Республикасының Үкіметі қарастырып жатқан жоқ.
Демек, елде банктік салымдар бойынша пайыздарға 5% салық енгізу ұсынылды деген тұжырымдардың ешқандай негізі жоқ.
Мұндай хабарламаларда бұл бастаманың авторы, ресми құжаттың атауы, датасы немесе осы ұсыныс айтылған алаң көрсетілмейді. Бұл – жалған әрі манипуляциялық ақпараттың басты белгілерінің бірі.
‼️ Жалған ақпаратқа қарсы іс-қимыл орталығы азаматтарды салықтар, әлеуметтік төлемдер және басқа да маңызды өзгерістер туралы ақпаратты тек ресми дереккөздерден алуға, сондай-ақ әлеуметтік желілердегі тексерілмеген хабарламаларға сенбеуге шақырады.

– Әдебиет пен сөз өнерінің басты мұраты – адамды адалдыққа тәрбиелеу. Сондықтан «Әділетті қоғамға – шыншыл сөз» деген атаудың өзі біз үшін үлкен мәнге ие. Шын сөз айтылмайынша, әділетті қоғам да қалыптаспайды. Мемлекет басшысының әр жылдардағы сөздерінен ел тағдырына, ұлттық құндылықтарға, заң мен тәртіпке, ұрпақ тәрбиесіне қатысты азаматтық ұстанымын анық аңғаруға болады. Бұл жинақ – бүгінгі Қазақстанның даму жолын, қоғам алдындағы міндеттерді түсінуге мүмкіндік беретін маңызды еңбек.
Қасым-Жомарт Кемелұлы – мемлекет басқару ісімен қатар, әдебиет пен мәдениеттің қоғамдағы айрықша орнын жақсы түсінетін мемлекет қайраткері. Оның қазақ әдебиетіне, жазушылар мен ақындарға деген құрметін біз үнемі көріп келеміз. Мемлекет басшысының аталған кітаптағы: «Мен Мемлекет басшысы және азамат ретінде қазақ әдебиетін әрдайым қолдаймын» деген сөзі – қаламгер қауым үшін үлкен жауапкершілік жүктейтін әрі үлкен сенім білдіретін сөз. Бұл бізге, жазушыларға, үлкен міндет жүктейді. Мемлекет тарапынан көрсетілген қолдауға қаламгерлер де сапалы шығарма арқылы жауап беруі тиіс.
Президент өз сөздерінде әділеттілік, заң үстемдігі, еңбекқорлық, жауапкершілік, ұлт­тық бірлік, қоғамдық келісім, білім, ғылым, мәдениет пен руханият мәселелеріне үнемі назар аударып келеді. Бұл мәселелердің барлығы әдебиет үшін де жат емес. Өйткені әдебиет қоғамнан бөлек өмір сүрмейді. Қоғамда қандай өзгеріс болса, оның ізі әдебиеттен де көрінеді.
Әділетті қоғам, ең алдымен, әділетті сана қалыптасқан кезде орнығады. Ал әділетті сананы қалыптастыруда отбасы, мектеп, ғылыммен қатар әдебиеттің де рөлі зор. Жас ұрпақ кітаптан ел тарихын, адамгершілікті, отаншылдықты, достық пен адалдықты үйренеді. Сондықтан кітап оқу мәдениетін қалыптастыру, әдебиетті насихаттау – мемлекеттің рухани қауіпсіздігіне қатысты маңызды мәселе. Осы тұрғыдан алғанда, «Әділетті қоғамға – шыншыл сөз» кітабының қаламгерлер қауымы үшін де мәні ерекше.
Әсіресе қазіргі жаһандану дәуірінде ұлттық әдебиетке деген жауапкершілік бұрынғыдан да арта түсті. Ақпарат ағыны күшейіп, жас ұрпақтың талғамы өзгеріп жатқан кезде қазақ әдебиеті өз биігін сақтап қана қоймай, жаңа заманның мәселелерін де батыл көтеруі керек. Біз әлемдік әдеби үдерістен тыс қалмауымыз қажет. Қазақ қаламгерлерінің шығармаларын шет тілдеріне аудару, ұлттық әдебиетті халықаралық кеңістікке шығару – бүгінгі күннің маңызды міндеттерінің бірі.
Мемлекет басшысының қазақ әдебиетін қолдау жөніндегі ұстанымы осы бағыттағы жұмыстарға жаңа серпін береді деп ойлаймын. Қазақстан Жазушылар одағы да осы міндеттерді жүзеге асыруға өз үлесін қосуға дайын. Біз жас қаламгерлерді қолдау, әдеби аударманы дамыту, қазақ әдебиетін халықаралық деңгейде насихаттау, кітап оқу мәдениетін арттыру бағытындағы жұмыстарды жалғастыра береміз», – деді.
Жиын барысында өзге де ақын-жазушылар мен әдебиет өкілдері кітаптың мазмұны мен көтерген мәселелері жөнінде пікір білдіріп, Президенттің елдің болашағы, ұлттық бірлік, мемлекеттік тіл, жастар тәрбиесі мен рухани құндылықтарға қатысты ойларына тоқталды.
Қатысушылар «Әділетті қоғамға – шыншыл сөз» жинағын Мемлекет басшысы­ның мемлекет құру мен қоғамды дамыту жөніндегі көзқарастарының қалыптасуы мен сабақтастығын көрсететін маңызды басылым ретінде бағалады. Алқалы жиында айтылған пікірлер топтамасы оқырман назарында. Смағұл ЕЛУБАЙ:
Құндылықтар тарау-тарау болып қамтылған
Президенттің «Әділетті қоғамға – шыншыл сөз» кітабына тобықтай-тобықтай түйінді сөздер топтастырылған екен. Бұрын-соңды мұндай формадағы кітап шықпаған еді. Бүгінгі таңда ең көп айтылып жүрген асыл сөздеріміздің бірі – Тәуелсіздік болса, енді бір қатары – әділеттілік, адалдық, тазалық, мемлекетшілдік, патриотизм… Жинақта осы құндылықтардың бәрі тарау-тарау болып қамтылған.
Кімде-кім Мемлекет басшысы Қасым-Жомарт Тоқаевтың сөздеріне сүйенгісі келсе, іздегенінің бәрін осы кітаптан таба алады. Ерекше назар аударып айтқымыз келетіні, Президенттің қай сөзіне үңілсеңіз де шыншылдығы көрініп тұрады. Әрбірі жүректен шыққан. Кітаптың маңыздылығы да осында. Бұл – шындық, әділет іздеген кез келген қазақ­стандықтың үстелінің үстінде жататын кітап деп ойлаймын. Өйткені мұнда тілім, елім, әдебиетім, халқым деген әр қазақ азаматының жан дауысы бар.

Әлия БӨПЕЖАНОВА:
Бәріміз үшін де керек кітап
Қазақ өзі мақалдап сөйлейтін халықпыз ғой. Кез келген ұзын-сонар әңгімені қазақ екі ауыз сөзбен түйіндеп айтқан. Қолымыздағы кітапқа Мемлекет басшысының Жолдауларында, Үндеулерінде, түрлі маңызды сәттерде сөйлеген сөздерінен оймақтай ойлары жинақталып алыныпты. Жалпы, Президентіміз білімді адам ғой. Тегі де мықты екенін халқымыз жақсы біледі. Әкесі – жазушы Кемел ағаның көзін көрдік. Табиғатынан таза кісі болатын.
Мемлекет басшысының мазмұны терең ойлары топтастырылған бұл кітап жастар үшін де, бәріміз үшін де керек кітап деп есептеймін.

Қанат ҚАЙЫМ:
Білімдарлық тұнып тұр
Кітаптың ең ұнаған тұсы – Президент сөздері 21 тақырып бойынша жүйеленіп топтастырылған екен. Іздегеніңді жылдам тауып алуға өте ыңғайлы. Сөздерді оқи отырып Мемлекет басшысының Жолдаулары мен Үндеулерін ойға оралтып қана қоймай, білімдарлық пен тереңдіктің де тұнып тұрғанын түйсіндік.

Әділғазы ҚАЙЫРБЕКОВ:
«Рухани кемелденуге ұмтылмай өркендеу болмайды»
Мен кітаптың «Тарих. Мәдениет. Руха­ният» деген бөліміне ерекше назар аудардым. Осы бағыттағы Президенттің тұжырымдамалары, стратегиясы көңілімізден шығады. Бір тараудың өзіндегі «Мәдениет – ұлттың рухани дербестігінің кепілі», «Рухани кемелденуге ұмтылмай өркендеу болмайды», «Домбыра – қазақтың жаны, болмысының айнасы», «Тарихи-мәдени мұрамызды XXI ғасырға сай жаңғыртып, жүйелі түрде дәріптеуіміз қажет», «Абай ілімі ұлттық бірегейлігіміздің, ұлттық болмысымыздың өзегі болуға тиіс» деген қадау-қадау ойлары үлкен ойларға жетелейді. Жалпы, Мемлекет басшысының ұлтқа, мемлекетке, халыққа қатысты көзқарастарының жинақталып бергені қуантты.

Қасымхан БЕГМАНОВ:
Әділетті Қазақстан құрудағы бір бағдаршамымыз іспетті
«Әділетті қоғамға – шыншыл сөз» кітабын зор қызығушылықпен оқып шықтым. Жинақтың әр бөлімі бір-бірін толықтырып тұр екен. Ең алғашқы «Ұлт саясаты» тарауында «Халқы мықты ел ғана қуатты мемлекет құра алады» деген тұжырымды айтып, халыққа арқа сүйейді Президентіміз. Бұның астарында үлкен ой жатыр. «Халқы мықты болмай – салты мықты болмайды, салты мықты болмай – халқы мықты болмайды» деген аталы сөзбен астасып тұр. Кітап Әділетті Қазақстан құрудағы бір бағдаршамымыз іспетті боларына сенемін. Сонымен қатар жинақты оқи отырып, Мемлекет басшысының халқын шынайы жақсы көретінін, елге жанашыр екенін анық көреміз. Президент осы кітабы арқылы ұлттың жаңа сапасын қалыптастыру, адам капиталын дамыту, мемлектшілдік пен білімділікті дәріптеу мәселелерін де орынды қозғаған. Өйткені адамның тағдыры – мемлекеттің тағдыры екені рас.

Патигүл МАХСАТОВА:
Ой өрбітуімізге серпін беретіндей еңбек
Халқымызда «Даналар сөзі – ақылдың көзі» деген мақал бар ғой. Осы кітапты мен ақылдың көзі деп санаймын. Мемлекет басшысының ғылым мен білім, цифрландыру, жасанды интеллект, таза Қазақстан туралы ойлары қатты ұнады. Бүкіл әлем қол созған цифрландыру жүйесінен біз де кешеуілдеп қалмауымыз керек екенін де қадап айтқанын өте дұрыс деп есептеймін. Жинақты парақтай жүріп, өзіміздің де осында қамтылған тақырыптар аясында ой өрбітуімізге серпін беретіндей еңбек. Президент білімді ұрпақ болмаса, елдің келешегі де бұлыңғыр екенін дәйекті жеткізген. Ұстаздар мен ғалымдар, жазушылар жайлы ойлары да ұнады. Таза Қазақстан тұжырымын алға тартқанда сыртқы тазалыққа ғана емес, ішкі адамдық тазалыққа, мәдениетке баса назар аудартқаны да өте өзекті. Кітаптағы Президенттің әр ойы – афоризмге айналатын сөздер.

Жүсіпбек ҚОРҒАСБЕК:
Жасқа да, жасамысқа да пайдалы жинақ
Кітаптың басты құндылығы – халықтың мемлекеттің басты қозғаушы күші екенін нақтылап берген. Мемлекет басшысы әр тұжырымы арқылы мықты халық – мықты мемлекеттің тетігі екенін жеткізген. «Аққу, шортан һәм шаян» сынды қоғамда түрлі тартыстар орын алып тұр ғой. Соның әрбірінде ұлттың рөлі алға шығу керек. Президенттің келеңсіздіктерге жол бермеу туралы тұжырымдары да әр азаматтың қаперінде жүретіндей сөздер. Президент қоғамның барлық саласында Толық адам іліміне бас ұрсақ, кемдік көрмейтініміз турасында да жан-жақты жеткізген. Соның ішінде дін бағытында да дұрыс реформа жүргізген жөн.
Кітапта Президенттің көп дүниеде «оққа кеудесін тосып тұрғаны» байқалады.Талай шетін тақырыптарға барып, ашық түрде жауа­бын берген. Жасқа да, жасамысқа да пайдалы жинақ.

Ғалым ҚАЛИБЕК:
Ұлттық идеологияны негіз еткен тұжырымдар
Кітапта қазіргі Қазақстанның өткені, бүгіні, келешегі, жүргізіп отырған саясаты жайлы Мемлекет басшысының ойлы тұжырымдары жинақталып, «кім боламыз?», «қайда бара жатырмыз?», «қандай ел боламыз?» деген сұрақтарға жауап береді. Президенттің: «Менің өмірлік ұстанымым – туған елімнің мүдделерін қорғау. Бұл міндетті айқай шығармай, ұстамдылық танытып, сабырлылықпен дәйекті түрде орындауға болады», – деген сөзінің өзі көптің көкейіндегі мың-сан сұраққа орынды жауап.
Ұлттық идеологияны көп айтамыз. Ал оның тереңіне үңіле бермейміз көбінде. Бұл жайында Мемлекет басшысы: «Әділетті, таза, қауіпсіз, қуатты Қазақстанды құрып жатырмыз», – деп бір ауыз сөзбен ұлттық идеологияны негіз еткен болашағымызды айқындап берген.

Маралтай РАЙЫМБЕКҰЛЫ:
Әр қазақтың төрінде тұратын құнды еңбек
Ешнәрсенің кездейсоқ болмайтыны сияқты «Әділетті қоғамға – шыншыл сөз» кітабының жарық көруі тегін емес. Бұл игі­ліктің Құрылтайдың құрылуымен қатар келіп жатқаны да – заңдылық.
Аталған кітап – әкім-қаралардың үстелінде ғана емес, әр қазақтың төрінде тұратын, кітапханасына қосылған құнды еңбек. Біздің міндетіміз – жинақтың ішіндегі барын базарлап, қажетке жарату. Кітап не үшін шығады? Халыққа қызмет ету үшін шығады ғой. Халықтың қолында тозсын деп тілеймін.

Ерлан ЖҮНІС
Елдік ұстанымның эволюциясы бар мұнда
Кітапқа Президенттің бірнеше жылғы ой-пікірлері жинақталған ғой. Әсіресе Президент өміріндегі әке тағылымы ерекше көрініс тапқанын аңғардым. Алғаш Қытайға оқуға аттанғанда «Не істейсің? Не үйренесің?» деген әке сұрағына «Қытай тілін үйренем», – деп тіл қатқан екен Мемлекет басшысы. Сонда: «Шегіне, кемеліне жеткізіп үйрен», – деп ғұмырлық ақыл айтқан екен жазушы Кемел Тоқаев ұлына. Ел Президентінің кейінгі ғұмырындағы барлық саяси ұстанымдарында болсын, саяси бастамаларында болсын, яғни бастаған дүниені соңына жеткізу жолында әке ұлағаты айрықша сақталған секілді. Президентіміздің кешегі студент шағынан бүгінгі биігіне дейінгі қалыптасу тұжырымдамасын көреміз бұл кітаптан. Әрбір жас көруі керек, сезінуі керек, білуі керек елдік ұстанымның эволюциясы бар мұнда. Мемлекеттің әр кезеңдегі күрделі шақтарында Мемлекет басшысы сөйлеген сөздерден, Үндеулерден, Жолдаулардан, өзге де маңызды тұжырымдардан алынған ойлар, санада тиктоникалық қозғалыс туғызған тезистер жинақталған. Мемлекетшіл тұлғаның болмысы танылады кітаптан.

Бейбіт САРЫБАЙ:
Тұтас халық оқитын ойлар қағбасы
Кітапта Мемлекет басшысы тарапынан айтылған мәйек сөздер, түрлі шақтарда сөйленген сөздердің тобықтай түйіні, ең бір маржандары теріп алынған. Жинақты оқи отырып, Президентіміздің ұстанған ұстанымын, көңіл күйін, парасат-пайымын, бағыт-бағдарын, түгел сезіне аламыз. Сол тұрғыдан қараған кезде бұл кітапты, ең бірінші, мемлекеттік қызметкерлер түйсініп оқыса дейміз. Бағыт-бағдар, мақсат ортақ болғандықтан жауапты қызметтегі тұлғалар да Мемлекет басшысымен бір рухта болғаны дұрыс қой. Сонымен қатар «Бүгін саналы ұрпақты тәрбиелей алсақ, ертең заман көшінің басында жүреміз» дейді ел Президенті. Болашағымызды тәрбиелеп отырған ұстаздар, біліммен сусындап жүрген студенттер, тұтас халық оқитын кітап.

Дереккөз: qazaqadebieti.kz

“ПОРА ВЫХОДИТЬ ИЗ РЕЖИМА МҰҢ (ПЕЧАЛИ)”
Бигельды Габдуллин
В последние дни Президент Касым-Жомарт Токаев высказал несколько важных мыслей, которые на первый взгляд могут показаться совершенно разными.
Сначала — о том, как мы здороваемся. О привычке мужчин при встрече обниматься и целоваться, о том, что особенно странно это выглядит, когда речь идёт о людях в военной форме. Президент предложил вернуться к традиционному казахскому рукопожатию и вообще задуматься о культуре поведения в обществе.
А затем прозвучала мысль гораздо более глубокая: нам, казахам, в том числе нашим писателям и людям культуры, пора перестать бесконечно погружаться в мұң — тоску, печаль, ощущение вечной исторической обречённости. Пора научиться смотреть на будущее с надеждой.
На мой взгляд, эти две темы на самом деле взаимосвязаны.
Если коротко, то речь идёт о том, каким должен быть современный казахстанец.
Уважение к традиции — это не музейный экспонат. Это культура повседневного поведения, умение знать, как приветствовать старшего, как обращаться к человеку, как держать себя в обществе.
В казахской традиции приветствие никогда не было пустой формальностью. В него было заложено не только достоинство человека, но и әдеп – воспитанность, приличие, такт.
Поэтому предложение Президента вернуться к традиционным нормам я воспринимаю совершенно спокойно. Более того — поддерживаю.
Нам действительно совершенно не обязательно копировать всё подряд, что приходит извне. Да, мир становится глобальным, границы стираются, привычки перемешиваются. Но глобализация вовсе не означает, что вместе с технологиями и современными знаниями мы обязаны принимать все чужие традиции, импортировать все формы поведения иностранцев.
Можно пользоваться искусственным интеллектом и при этом знать, как правильно поздороваться с аксакалом.
Можно жить в XXI веке и не забывать, что такое әдеп.
Можно быть современным человеком и оставаться истинным казахом.
Но гораздо важнее другая мысль Президента — о нашем отношении к собственному прошлому.
У казахского народа была сложная история. Очень трагичная. Тут я не стану предаваться воспоминаниям о минувших веках.
Войны, потери, голод, репрессии, переселения, трагедии. Об этом необходимо помнить. Ибо народ без исторической памяти – манкурт, он обречён повторять собственные ошибки.
Но историческая память и историческая тоска — далеко не одно и то же.
Память должна давать человеку силу, надежду.
А если каждое новое поколение воспитывать преимущественно на чувстве обиды, поражения и вечной исторической несправедливости, то человек постепенно начинает смотреть не вперёд, а исключительно назад.
Вот это уже крайне опасно.
И здесь особенно велика ответственность писателей, поэтов, журналистов, историков — всех, кто формирует общественное мнение, нравы и облик нации.
У нас есть удивительная способность любую историческую рану превращать в национальный диагноз.
Пятьдесят лет обсуждать одну трагедию — можем. Сто раз написать о том, как нам не повезло, — тоже можем.
А вот написать о том, как много мы уже смогли сделать и что ещё способны сделать, — почему-то у литераторов и историков тут перо тупеет.
Может быть, именно над этим им и стоит подумать.
Разговор о национальном мұң вовсе не означает призыв забыть историю, замолчать трагедии или переписать прошлое. Наоборот — историю надо знать. Но знать её следует не для того, чтобы всю жизнь предъявлять кому-то счёт, а для того, чтобы понимать цену независимости, государственности и не повторять прежних ошибок.
История должна быть крепким фундаментом, а не временным якорем.
И литература тоже не обязана всё время держать читателя за воротник и возвращать его в прошлое.
У литературы есть другая великая задача — помогать человеку в трудный час видеть светлое будущее, вселять надежду.
Писатель обязан не только рассказывать, как страдали наши предки, но и показывать, ради чего они выжили.
Не только говорить о трагическом прошлом, но и попытаться представить ещё не написанное будущее.
Не только о мұң, но и об үміт — светлой надежде.
Казахстан сегодня — это уже не тот Казахстан, который был вчера. И тем более не тот, который существовал сто или двести лет назад.
У нас есть свое государство, собственная дипломатическая школа, современная экономика, новые города, инфраструктура, образованная молодёжь, Казахстан всё более активно занимает свое место в международной политике.
Конечно, проблем хватает. Иногда кажется, что их даже слишком много.
Но государство, которое видит только свои проблемы, рискует перестать замечать собственные возможности.
Поэтому мне близка мысль Президента о необходимости смотреть в будущее с надеждой.
Только надежда — это не сладкая вера в то, что всё как-нибудь само устроится.
Настоящая надежда требует работы. Нужно строить, учиться, спорить, создавать, конкурировать, воспитывать детей, писать умные книги, делать сильное кино, создавать великолнпные картины, развивать науку, заниматься бизнесом, защищать страну — словом, каждый день каждому из нас становиться немного лучше.
Казахстану сегодня нужен не культ страдания, а культ созидания.
Не забвение прошлого, а превращение исторического опыта в энергию будущего.
Не комплекс перед миром — а спокойное понимание собственной эдинтичности и ценности.
И, наконец, не вечное мұң, а способность сказать себе: да, у нас было трудное прошлое. Но наше будущее не обязано быть таким же.
Мне кажется, именно об этом народу говорит Президент.
И поэтому его последние высказывания я воспринимаю не как набор отдельных нравоучений, гораздо глубже.
Это разговор о новом общественном характере.
Уважать своё прошлое. Сохранять свою культуру, гордитьсяисвоей идентичностью и при этом перестать жить одним только прошлым.
Потому что страна, которая всё время оглядывается назад, однажды может обнаружить, что будущее уже прошло мимо.
А нам этого допускать никак нельзя.
Пора смотреть вперёд без страха, без комплекса.
И — простите за прямоту — без вечного мұң.